Studies › Follow-up · Laatst herzien 2026-05-16

Follow-up-studies overzicht

Samenvatting

Lange-termijngegevens voor het Dutch Protocol blijven beperkt. Deze pagina verzamelt de gepubliceerde cohort- en uitkomststudies, met steekproefgrootte, follow-upduur, uitval en belangrijkste bevindingen. Systematische reviews door NICE (2020), SBU (2022) en de University of York voor de Cass Review (2024) classificeren het cumulatieve bewijs als laag tot zeer laag.

Overzicht (selectie)

StudienFollow-upBelangrijkste bevinding
de Vries 201170≥ 2 jr GnRHaVerbetering psychologisch functioneren
de Vries 2014551 jr postoperatiefDysforie verdwenen, functioneren op peer-niveau
Costa et al. 2015201 (VK, GIDS)18 mndGeen verbetering t.o.v. controlegroep
Carmichael 202144 (VK, GIDS early intervention)~3 jrGeen significante verbetering op psychische uitkomstmaten
Brik et al. 2020269~2,4 jrDiscontinuatie GnRHa-fase 1,9%
van der Loos 20227203–14 jr98% start CSH na GnRHa; doorzettingsbias gerapporteerd
van der Loos 20231.766NPB/CSH continuatie1,9% stopt voor CSH; 0,5% gerapporteerde spijt

Gemeenschappelijke beperkingen

  • Geen RCT's in dit klinisch domein.
  • Variërende uitvalpercentages (0–22%).
  • Heterogene uitkomstmaten — vergelijking tussen studies bemoeilijkt.
  • Lange-termijngegevens (10+ jaar) ontbreken grotendeels.

Conclusie van systematische reviews

Zowel SBU (2022) als de University of York-systematische reviews voor de Cass Review (2024) classificeren het bewijsniveau als "zeer laag" volgens GRADE-criteria — primair als gevolg van het ontbreken van controlegroepen, beperkte follow-up en risico's op selectie- en attritiebias.1

Kritische noot

De claim "98% start CSH na GnRHa" wordt door voorstanders gepresenteerd als bevestiging van diagnostische zekerheid; door critici juist als bewijs dat de "diagnostische fase" geen reflectiefase is maar een eerste behandelstap. Beide interpretaties zijn met dezelfde data verenigbaar — wat aantoont dat de uitkomstmaten zelf niet voldoende informatief zijn om de cruciale vraag (helpt deze behandeling, ten opzichte van geen behandeling?) te beantwoorden. Een Finse registerstudie (Ruuska et al. 2026, geciteerd in publiek commentaar) rapporteert juist toenemende psychiatrische zorgconsumptie na behandeling.2

Zie ook

Voetnoten

  1. Taylor J, Mitchell A, Hall R, et al. Interventions to suppress puberty in adolescents experiencing gender dysphoria. Arch Dis Child. 2024; University of York / Cass Review systematische review.
  2. Genderzorgen. Transgenderzorg onder de loep. Substack, 10 april 2026.