Studies › 1998 · Laatst herzien 2026-05-16

Cohen-Kettenis & van Goozen (1998)

Pubertal delay as an aid in diagnosis and treatment of a transsexual adolescent. Eur Child Adolesc Psychiatry. 1998;7(4):246–8.

Samenvatting

Dit casereport uit 1998 beschrijft een 13-jarige biologische vrouw met levenslange genderidentiteitsstoornis, behandeld met triptoreline ter onderdrukking van de puberteit. De auteurs betogen dat puberteitsremming een diagnostische functie kan vervullen door de patiënt en het behandelteam extra tijd te geven, terwijl de ontwikkeling van als belastend ervaren secundaire geslachtskenmerken wordt voorkomen. De publicatie vormt het empirische ankerpunt van het Dutch Protocol.

1. Design en steekproef

TypeSingle-case report
Steekproefn = 1 (13-jarige FtM-patiënt)
InterventieTriptoreline 3,75 mg / 4 weken i.m.
UitkomstmatenKlinische evaluatie, vragenlijsten
Follow-upInitieel 2 jaar; vervolg gedocumenteerd in latere publicaties

2. Bevindingen

Volgens de auteurs leverde puberteitsonderdrukking aanzienlijke psychologische verlichting; gendersamenhang bleef onveranderd. De auteurs concluderen dat hormonale onderdrukking "een nuttig diagnostisch instrument" kan vormen bij adolescenten met aanhoudende cross-genderidentificatie.

3. Beperkingen

  • n = 1: geen generalisatie mogelijk.
  • Geen controlegroep.
  • Geen blindering of voor-/nameting met gestandaardiseerde instrumenten.
  • Geen lange-termijnuitkomstmaat in deze publicatie.

4. Historische betekenis

Hoewel methodologisch beperkt, geldt deze publicatie als de formele introductie van puberteitsremming in de behandeling van adolescente genderdysforie. Vrijwel alle latere klinische richtlijnen (Endocrine Society, WPATH) verwijzen naar deze casus als oorsprongsbron.

Kritische noot

Eén casus (n=1) zonder controlegroep is in de medische wetenschap normaal gesproken aanleiding tot voorzichtigheid en vervolgonderzoek, niet tot opschaling naar standaardbehandeling. Dat het Dutch Protocol in de daaropvolgende decennia op deze enkele casus is gebouwd, is door Biggs (2023) en Abbruzzese et al. (2023) genoemd als afwijking van de gebruikelijke gang in evidence-based medicine.1

Zie ook

Voetnoten

  1. Biggs M. The Dutch Protocol for juvenile transsexuals: origins and evidence. J Sex Marital Ther. 2023;49(4):348–68. Abbruzzese E, Levine SB, Mason JW. J Sex Marital Ther. 2023;49(6):673–99.