Debat › Ethiek · Laatst herzien 2026-05-16

Ethische kritiek

Samenvatting

Ethische kritiek op het Dutch Protocol richt zich op (i) de wilsbekwaamheid van minderjarigen om in te stemmen met interventies waarvan de lange-termijneffecten deels onbekend zijn, (ii) de formulering van GnRHa als "volledig reversibele" diagnostische tijd, (iii) verlies van fertiliteit en seksuele functie en (iv) het evenwicht tussen autonomie en bescherming in de pediatrische geneeskunde. Zie ook /protocol/informed-consent/.

1. Wilsbekwaamheid

De kernvraag — kunnen adolescenten van 12–16 jaar wilsbekwaam instemmen met behandeling met partieel onbekende lange-termijneffecten — staat centraal in zowel ethische als juridische literatuur. Levine et al. (2022) beargumenteren dat informed consent feitelijk niet mogelijk is wanneer essentiële uitkomstinformatie ontbreekt.1 Zie ook /debat/juridische-zaken/.

2. "Diagnostische ruimte" als concept

Het oorspronkelijke argument dat GnRHa "diagnostische tijd" schept, is door verschillende auteurs bekritiseerd: GnRHa-behandeling start gendertransitie functioneel reeds, en de continuatiepercentages naar cross-sex hormonen (≥ 96% in de meeste studies) suggereren dat de "diagnostische" fase in praktijk weinig optioneel is.2 Zie /protocol/de-drie-fasen/ voor de fasestructuur, en /studies/follow-up-studies-overzicht/ voor de continuatie-data.

3. Fertiliteit en seksuele functie

GnRHa direct gevolgd door CSH zonder voorafgaande pubertaire rijping leidt vrijwel zeker tot infertiliteit en kan leiden tot beperkte ontwikkeling van seksuele functie. Of een adolescent van 13–16 jaar de implicaties hiervan voldoende kan overzien is een terugkerend ethisch aandachtspunt — zie ook /evaluaties/wpath-files-2024/ waar interne discussies onder clinici over dit punt zijn gedocumenteerd.

Zie ook

Voetnoten

  1. Levine SB, Abbruzzese E, Mason JW. J Sex Marital Ther. 2022;48(7):706–27.
  2. van der Loos MATC, et al. Continuation of gender-affirming hormones in adolescents and young adults. Lancet Child Adolesc Health. 2022;6(12):869–75.