Grace Lidinsky-Smith en Corinna: wat affirmerende therapie miste

Detransitioner Grace Lidinsky-Smith bespreekt met Corinna wat er in gendertherapie ontbrak — en wat er daardoor onomkeerbaar verloren ging voor zij hun pijn konden begrijpen.

Het patroon dat zij beiden herkennen

Grace Lidinsky-Smith was in haar vroege twintig toen zij zich met ernstige depressie en lichaamshaat meldde bij een gendertherapeut. Binnen enkele maanden stond zij op testosteron; binnen het jaar werd er mastectomie geadviseerd. De therapeut vroeg niet door over de depressie, niet over de eetproblematiek, niet over de seksuele geaardheid die zij worstelend trachtte te plaatsen. Zij voltrok wat de cliënt aanbood: een transgender-identiteit, met bijbehorend medisch traject.

Wat affirmatie kost

Het Dutch Protocol uit de jaren negentig had voor dit type situatie nadrukkelijke uitsluitingscriteria: ernstige psychiatrische problematiek, instabiel functioneren, een onverwerkt trauma waren redenen om niet te behandelen, althans niet medisch. In de internationale uitrol via WPATH zijn die criteria verdund tot ze verdwenen. Wat overbleef is precies wat Grace beschreef: bevestiging van wat de cliënt zegt, zonder verkenning van waarom zij dat zegt.

Grace werkt inmiddels publiekelijk aan voorlichting. Haar boodschap is niet ideologisch maar klinisch: gendertherapie die alleen affirmeert, is geen therapie.

Bron

Grace Lidinsky-Smith en Corinna in gesprek over gendertherapie — YouTube.